Cafer komadadır, yanında ise karısı... Cafer in gözleri nemli, kısık sesiyle karısına doğru bakar ve konuşmaya başlar; - İlk işten kovulduğum zaman yanımdaydın. İflas ettiğim gün oradaydın. Vurulduğum zaman ilk gözümü açtığımda seni gördüm. Trafik kazası geçirdiğimde hastanede hep baş ucumdaydın ... Karısı takdir edilmenin mutluluğunda tabi. - Şimdi komadayım yine başucumdasın sonunda anladım ama, çok geç oldu yahu sen ne uğursuz karısın...